1988 Jaguar xj220

	XJ220 günümüzde fazlasıyla iri ve hantal görünebilir, ama zamanında büyük sansasyon yaratmıştı.

The Knowledge’ın (Vikipedia benzeri bir danışma sitesi) “süper otomobiller” bölümünü taradığınızda, Stuttgart’daki belli bir otomobil üreticisinin istisna oluşturan meşhur ürünlerinin dışında, sekiz silindirin altında kalan çok az araca rastlarsınız. Seviye böylesine yüksekken, öylesine tercih edilen bir şey değildir bu. Dolayısıyla şimdiye dek üretilmiş en büyük süper otomobillerden birinin nispeten küçük sayılabilecek V6’yla donatılmış olması epeyce sıradışı kaçıyor...
Elbette Jaguar’ın ürün mühendislik müdürü Jim Randle 1984’ün sonunda yeni bir süper otomobil için geliştirdiği fikri kağıda dökmeye başladığında, tıpkı şirketin Grup C yarışçıları gibi onu da V12 ile tasavvur etmişti. Bu, Cumartesi Kulübü’nün (Randle ile onunla benzer fikirleri paylaşan tasarımcı ve mühendislerin boş zamanlarında üzerinde çalıştıkları projeye verilen ad) yaratmaya soyunduğu otomobildi.
1986 Ekim’inde Jaguar patronları sergi otomobillerinden birini finanse etmeyi onayladı ve ekip bir dizi bağımsız tedarikçinin desteğini kazandı. Grup B düzenlemelerinin yanında en yüksek hızın 322 km/s olması düşünülüyordu; böylece otomobile Jaguar üretimi olan 6.2 litrelik, 500 HP’lik V12 versiyonu, Alcan’dan bağlantılı alüminyum şasi, entegre çelik koruma kafesi, ekstra downforce/yere basma kuvveti için Venturis gövde altı, FF Developments’dan dört çekiş sistemi, ABS’li AP Yarış frenleri ve dört çekişi benimseyecek yarış kökenli çift süspansiyon çatalı uygun görüldü.
Tüm bu donanım ve Jaguar için layıkıyla döşenip düzenlenen kabin, sonunda otomobili saran alüminyum gövdenin fazlasıyla büyük olacağı anlamına geliyordu (boyu 5 metreden uzun, genişliği 2 metre) ama nefes kesici bir siluete sahipti. Mark Lloyd (günümüzde Citroen’in en iyi tasarımcılarından biri) tarafından çizilen ve Keith Helfet (daha sonra F tipi konseptten sorumlu olacaktı) tarafından geliştirilen otomobil modern olduğu kadar gerçek bir Jaguar’dı da.
Tamamlanan prototip 1988 Ekim’de Birmingham’daki Britanya Motor Fuarı’nda ortaya çıktı. Halk da basın da gereğinden fazla hayale kapılmış olsa da üretim için uygun olup olmadığını anlamak adına otomobil JaguarSport’a (Grup C’yi yöneten Tom Walkinshaw Racing ile Jag’in ortak girişimi) teslim edildi. Karar olumsuzdu. 322 km/s kapasiteli binek otomobiller için fazla ağır olduğu ve 500 HP’lik V12 motorunun giderek sertleşen emisyonları karşılamayacağı rapor edildi.
Böylece ağırlığı azaltmak için 4 çekiş sistemi atıldı, ABS de gitti ve dingil mesafesinden alınan 205 mm ile otomobil 210 mm kısaltılarak en tartışmalı değişiklik mümkün kılındı; ikiz turboşarjlı 3.5 litrelik V6.
Yarış için geliştirilmiş olsaydı olabilirdi (XJR-10 ve 11’deki motorun bir versiyonuydu ve Metro 6R4’te de görülmüştü), ama tipik süper otomobiller söz konusuysa... Yine de 542 HP ile XJ220’nin rahatça 322 km/s’ye ulaşması mümkündü ve gelmiş geçmiş en hızlı prodüksiyon otomobili olduğu iddia edildi (prodüksiyon aşamasında 342 km/s, fazlalıklar çıkarılıp devir limiti yükseltildiğinde 350 km/s) ve 1989 Aralık’ta en fazla 350 otomobil üretileceği ilan edildiğinde motor seçimi Jaguar’ın 48 saat içinde 1500 başvuru almasını engellemedi.
Ama iki yılı aşkın süre sonra JaguarSport’un Bloxham, Oxfordshire’daki fabrikasında üretim başladığında zaman değişmişti. Süper otomobil patlaması sona ermiş, spekülatörler çekilmişti. Ve 400 bin pound’un üzerindeki Britanya fiyatı fazlasıyla yüksek görünüyordu. Müşteriler 50 bin pound’luk depozitlerinin geri ödenmesini istedi. Yetmezmiş gibi 1990’ın sonunda JaguarSport, TWR tarafından geliştirilen XJR-15’i tanıttığında sinirler iyice gerildi. XJR-9 Grup C otomobilleri zemin alınsa ve yarışçı olarak pazarlansa da, bu bir binek otomobildi ve XJ220 için uygun bulunmayan V12 ile donanmıştı.
Ardından McLaren, F1’i duyurdu. XJ220’nin hiç şansı yoktu. Sonunda sadece 280 tane üretilebildi ve hepsinin satılması uzun yıllar aldı. İlk otomobil fabrikadan çıkarken zafer anı çoktan sona ermişti.