Eski usul bir tamirhaneye girdiğinizde (gerçi artık onlardan pek kalmadı ama) benzin, yağ ve duvarlara yapışmış egzoz kokusunun karışımı bu tür bir ortama yabancı olan insanlar için dayanılmaz derecede itici olabilir.

Ancak otomobil meselesine kafayı takmış insanlar bu kokuyu teneffüs ettiklerinde, adeta eski bir arkadaşlarını görmüş kadar sevinirler. Zaman zaman hem bu kokuyu yeniden duymak, hem de otomobillerimizi elden geçirmek için sanayiye yaptığımız kısa ziyaretler bize gösterdi ki memlekette ciddi bir otomobil alt kültürü oluşmuş. Sadece otomobil, performans, motor gücü, beygir, turbo ve nitro konuşan insanlar, süper modifiyeli otomobiller, dövüş köpekleri ve binlerce bardak çay etrafında dönen sonsuz bir muhabbet... Bu görüntü bize Hunter S Thompson’ın romanlarını hatırlattı. Memleketin genel ortamından apayrı, bambaşka bir dünya bu. İnanılmaz derecede sinirli görünen köpek, tamirhanenin kapısında duran bizlere öyle bir bakıyordu ki şayet konuşabilse eminiz ağır konuşurdu. Kaportası toza bulanmış ve özensizce park edilmiş bir vaziyette sokakta yatan anormal derecedeki kuvvetli otomobiller ve sinirli köpek; benzin yağ ve egzoz kokusu karışımı ile birleşince adeta karanlık çağların habercisi gibi durmuşlardı. Dünyanın vaziyeti her ne kadar yakın bir gelecekte bizi hybrid’ler ve elektrikli otomobiller kullanmaya mecbur bırakacak olsa da, kanımca otomobil hastaları yahut da başka bir deyişle bizim kuşağımız, fenomenal derecede kuvvetlendirilmiş ve sinirli köpekler tarafından itinayla korunan bu otomobilleri hiç unutmayacaktır.

İyi okumalar, iyi sürüşler.

Barbaros Devecioğlu- Genel Yayın Yönetmeni
hayrettin.devecioglu@ntv.com.tr